ถ้าหลายคนจำได้งานแข่งGraffitiครั้งแรกของเรา…
เพิ่งผ่านมาไม่นานนี่เอง!!
Battle of the year 2007 งานแข่งGraffitiที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
จะว่าเป็น Writerผู้หญิงที่คลุกคลีอยู่วงการนี้มานานที่สุด ในงานแข่งก็ว่าได้

…
But That’s not reason to make me win.
มันไม่เกี่ยวหรอกว่าใครอยู่วงการนี้ มานานกว่าใคร มันเกี่ยวอยู่ที่ใจ!!
ว่าเรายินยอมที่จะทุ่มเทเวลาให้มันมากแค่ไหน


ภาพเก่าจากบลอคเก่า 23close.exteen.com

แต่ในเวลาต่อมา…
เท่าที่รู้ มีงานประกวดอะไรต่ออะไรหลายงาน ที่เรามั่วซั่วส่งไปแล้วบังเอิญได้
แต่มันไม่ได้มั่วซั่วอย่างที่เห็นๆกันหรอก~
มันเป็น”ความสนุก”และ”ความสุข”ที่ได้ใช้เวลาอยู่กับมัน

พอพูดถึงความสุข…
บอกตรงๆเลย ไม่เคยซื้อรองเท้าเอง ในราคาเกิน3ร้อยเลย 555 (อายว่ะ!!)
ความสุขกับวัตถุที่อยู่ล่างสุดของร่างกายเรา
นั่นคือ “รองเท้า” …วัตถุที่หลายๆคน บ้าบอให้ราคามันมากเท่ากับรถเก๋งครึ่งคัน

เมื่อก่อนว่ามันบ้านะ!! ….ตอนนี้ก็ยังว่าอยู่ บ้าจริงๆ กะอีแค่รองเท้า
เท้าก็มีอยู่2ข้าง จะมีรองเท้าไปทำไมหลายคู่ จริงป่ะ???
แน่นอนหลายคนหาว่าเราสับสนในตัวเอง…
เพราะตอนนี้อย่างที่รู้กัน เราสิงอยู่ในวงการSneakerอย่างเงียบๆ
จะว่าปากบอกไม่วัตถุนิยม แต่การกระทำมันไม่ใช่ก็ได้นะ แต่…
จุดประสงค์มันต่างกัน!! เราชอบบางคู่และก็ไม่ได้ฝันจะถูกหวยเพื่อไปซื้อมัน

และนี่…

คือ “ความสุขแรก” จากรองเท้าราคาเกือบ2พัน (แต่หลายคนยังว่ามันถูกอยู่!!)
มันเป็นของขวัญวันเกิดในเดือนมีนาคมที่ผ่านมา จากคนสำคัญ(ที่บ้ารองเท้า)

เราบอกว่ามันคือ“ความสุข”
ไม่ได้มองที่คุณค่าราคาหรือจำนวนที่มีน้อยบนโลก (จะกี่ร้อยคู่ก็ว่ากันไป)
ดังนั้นสำหรับเราแล้ว ถึงมันจะมีเป็นล้านๆคู่ พร้อมที่จะมีคนใส่ซ้ำมาให้เห็นวันละ10คน
เราก็ไม่แคร์… เพราะมันมีเพียงคู่เดียว ที่มีคุณค่าคือคู่นี้… เยินๆแบบนี้ล่ะ คู่เดียว

วันนี้ออกแนวพร่ำเพ้อ ^_^”